Lekker Ouderwetse (Britse) Tomatensalade.

Ik zocht een salade ter begeleiding van een Pasta Carbonara, en had nog tomaten liggen. Italiaanse pasta, Engelse salade... Waarom ook niet? Het is het proberen waard. In mijn versie van "Forever Summer" weigert Nigella zich te verontschuldigen voor het feit dat er een salad cream wordt gebruikt in het extra virgin tijdperk. Ik weet dat zo net nog niet! De gebruikte dressing is om te beginnen behoorlijk bewerkelijk. Benodigde ingrediënten zijn: Engelse mosterd, bloem, suiker, peper & zout, melk, ei, dragonazijn en zonnebloemolie. Natuurlijk staat het iedereen vrij hierin wat wijzingen aan te brengen. Maar dan de bereidingswijze. De dressing wordt op een witte saus-achtige manier gemaakt. Alle genoemde benodigdheden tot en met de melk worden samen op een laag vuurtje glad geklopt, zodra dat een feit is gaat het geklopte ei erdoor tot de dressing de consistentie van room heeft. Dan moet de olie erbij en mag je verder kloppen terwijl de pan in een laag koud water staat!

De dressing gaat over gehalveerde cherrytomaatjes en bieslook heen. Slotsom: doe mij maar extra virgin. De smaak van de dressing is niet uitgesproken te noemen, wat natuurlijk alleen een punt is als je daar juist wel van houdt. Italiaans versus Brits? Eerst en vooral vond ik het recept niet de moeite van het uiteindelijke effect waard. De volgende keer gaat er - lekker ouderwets - olijfolie en balsamico-azijn overheen.

Het Idee.

Ik houd van schrijven. Ik houd ook van koken èn lekker eten. Plotseling bevind ik me in de luxe positie waarin ik veel vrije tijd heb. Het ervoor genoemde is een dankbare invulling van die zee van vrije tijd! Het idee is niet nieuw noch origineel. In de film "Julie and Julia" kookt ene Julie zich door het legendarische "Mastering the Art of French Cooking" van Julia Childs heen. Nigella Lawson spreekt tot de verbeelding van velen. Ik heb al enkele blogs gespot geïnspireerd op haar Nigella Express. De keuze voor "Zomer" of "Forever Summer" in mijn geval (ik ben in het bezit van een Engelstalig expemplaar), was niet moeilijk. Het is een van mijn favoriete kookboeken, de redenen hiervoor staan in de subtitel al omschreven! Daarnaast was het boek mijn metgezel toen mijn visie op koken veranderde. In de tijd dat ik in het buitenland naar het buitenland verhuisde, en beperkte middelen tot mijn beschikking had, moest ik iets leren wat ik nog nooit eerder gedaan had. In Nederland is alles in de supermarkt beschikbaar en maakte ik waar ik zin in had. Plotseling moest ik roeien met de riemen die ik had, oftewel koken met datgene dat voorhanden was. Na de eerste frustratie is me dat prima bevallen. Een beetje flexibiliteit heeft nog nooit iemand kwaad gedaan! Niet alles was mogelijk maar ook dat deerde niet. Martin Bril zei het al: "Je mist meer dan je meemaakt. Helemaal niet erg". Sommige gerechten, bijvoorbeeld de Aziatisch georiënteerde, heb ik daarom bij terugkeer in Nederland pas uitgeprobeerd. Andere, zoals de cocktails heb ik door gebrek aan alcoholconsumptie tot dusverre overgeslagen. Maar het komt nu wel allemaal op het menu! Zo'n 165 dagen lang blijft het Zomer!